گروه برق 69 دانشگاه بیرجند

محلی برای ارتباط با دوستان گروه برق 69 بیرجند

رسوم شب یلدا
ساعت ٩:٥۱ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۳ دی ۱۳٩۱   کلمات کلیدی: مطالب آموزنده ،مناسبتها
تصمیم داشتم این مطلب رو بعد از اینکه همه دوستان مطالبشون رو ارسال کردند باز کنم ولی بعدش پشیمون شدم، امیدوارم خوندن این مطالب کمک کنه تا شما هم بنویسید
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
اداب مردم ایران در شب یلدا:
 

 


بعضی از آداب مشهد تقریبا مشابه دیگر شهرهای کشورمان است
طبق آداب تمام مردم ایران مردم مشهد هم این شب را در خونه بزرگ فامیل لنگر میندازند نیشخند
1) قدیم ها بزرگترها برای شام این شب از آبگوشت کله وپاچه گوسفند استفاده میکردند ولی حالا؟
2) استفاده از خوردنی برف وشیره در قدیم ( مخلوط کردن برف تمیز وشیره انگور)ولی حالا؟
3)همراهی کردن تمامی خانواده های فامیل در تهیه یک نوع خوردنی برای این شب
4) استفاده از تنقلات که تهیه آن توسط مادر بزرگ ها صورت میگرفت ( آجیل - کشته آلو هلو زردالو وسیب)
5)انجام انواع بازی های فکری ( طرح معما -چیستان - گل یاپوچ و...) ولی حالا؟
6) ارسال بسته های هدیه وشیرنی و.. .به خانه تازه عروس از طرف خانواده داماد

نویسنده: صادق
 

تقریبا اکثر مردم در آذربایجان شب یلدا را به اسم "شب چله" میشناسند، بعضی از رسوم این شب مشابه بقیه مناطق کشور هست مثل: جمع شدن خونه بزرگترهای فامیل، خوردن آجیل و هندوانه و انار و ....

اما بعضی از رسوم به نظرم کمی متفاوت است مثلا فرستادن خنچه برای نوعروس از طرف داماد تا حدودی در همه شهرها مرسوم است ولی توی آذربایجان مشابه همین خنچه را که به آن " چیله پای"  یا همان "سهم چله" گفته میشود برای دختر خانواده هم که به خانه بخت رفته، آماده و توسط برادر دختر برایش برده میشود.

معمولا خانواده ها ارسال این هدایا را فقط برای سال اول انجام نمیدهند و هرسال تکرار میشود، خیلی از برادرها هم تا زمانی که زنده اند هر سال برای خواهرانشان این هدیه را میفرستند

دایی بزرگ من تا همین چند سال پیش که فوت کرد، هر سال برای مادرم آجیل مخصوص و یک قواره چادری یا پیراهنی و... میفرستاد و تا جاییکه من میدانم کفش، نان محلی، شیرینی جات مخصوص آذربایجان که به طور کلی به آنها حلوا گفته میشود، یک قطعه طلا مثل انگشتر، گردنبند و... هم مرسوم بوده است.

پدرم تعریف میکرد که در گذشته شبهای چله، " عاشیق ها" که نوازنده و خواننده موسیقی های محلی بودند، توی خیابونها میخواندند. الان نمیدونم هنوز هم این رسم هست یا نه.

دو تا از سرگرمی های شب چله هم " تاپماجالار" به معنی معماها و " بایاتیلار" به معنی دوبیتی های آذری بوده که وقتی دور هم جمع میشدند بازی میکردند و شعر میخوندند

تنقلات این شب هم شامل تخمه، سنجد، قیسی، پشمک، برگ زردآلو، بادام و گردو، و حلواهای مخصوص بوده.

غذاهای مخصوص این شب هم رشته پلو، کوفته و یک غذای مخصوص دیگر که من خودم این یکی را نمیدونستم ولی از کسی شنیدم به اسم " خَشیل " که با بلغورگندم، شیر، عسل و کره محلی درست می شده است.

نویسنده: میترا