گروه برق 69 دانشگاه بیرجند

محلی برای ارتباط با دوستان گروه برق 69 بیرجند

نامه منتسب به امیر کبیر جعلی است
ساعت ٤:٢٤ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٧ شهریور ۱۳٩۱   کلمات کلیدی: مبارزه با شایعات

نامه منتسب به امیر کبیر خطاب به ناصر الدین شاه همه جا دیده شده! از صفحات فیسبوک تا سایت های صاحب نام.

متن نامه به شرح زیر است:


قربانت شوم الساعه که در ایوان منزل با همشیره‌ی همایونی به شکستن لبه‌ی نان مشغولیم، خبر رسید که شاهزاده موثق‌الدوله حاکم قم را که به جرم رشا و ارتشا معزول کرده ‌بودم به توصیه‌ی عمه‌ی خود ابقا فرموده و سخن هزل بر زبان رانده‌اید. فرستادم او را تحت‌الحفظ به تهران بیاورند تا اعلیحضرت بدانند که اداره‌ی امور مملکت به توصیه‌ی عمه و خاله نمی شود.
زیاده جسارت است، تقی!

اما روزنامه اعتماد به قلم نصرالله حدادی آن را به دلایل زیر جعلی و فاقد اعتبار می داند:

1- این سند در هیچ یک از کتب معتبری که درباره مرحوم امیر نگاشته شده یا اسناد و مدارک و نامه هایی که از او به چاپ رسیده است تا به امروز مشاهده نشده است. (عباس اقبال آشتیانی و دکتر فریدون آدمیت در کتبی که در مورد امیرکبیر نوشته‌اند، کوچکترین اشاره‌ای به نامه وی در مورد عمه ناصرالدین شاه ندارند. در مجموعه مکاتبات امیرکبیر هم که آقای سیدعلی آل داوود، تدوین و نتظیم نموده و در دسترس است، نشانی از به اصطلاح سند مزبور نیست(.

2- هیچ شباهتی بین خط اصلی مرحوم امیر، با این سند جعلی وجود ندارد.

3- امیر حتی در روزگار تبعید نیز نامه عتاب آلود و تهدیدآمیز و ملامت انگیز نیز به شاه ننوشت، چه رسد هنگامی که در اوج قدرت بود.

4- نامه فاقد تاریخ است و اکثر نامه های امیر - آن هم در صورت صحت - در شرایط خلاف رای همایونی رای جستن، چگونه قید تاریخ ندارد؟

5- زمان امیرکبیر هیچکس طهران را با ت نمی‌نوشته، هنوز فرهنگستان زبان و ادب فارسی تأسیس نشده بود که بر املای تهران با ت (به جای طا) تأکید کند.

6- استفاده از علاماتی مثل نقطه، ویرگول و... در مکاتبات عهد قاجار و به خصوص در دوران امیر مرسوم نبوده است.

7- نامه‌های امیرکبیر خطاب به ناصرالدین شاه با عباراتی چون «قربان خاکپای همایون مبارکت شوم» آغاز می‌شد و جاعل آن به اصطلاح سند نمی‌داند که «قربانت شوم» برای طبقه ‏خاصی به کار می‌رفت.

8- نام شاهزاده معزول اولاً مغشوش نوشته شده و می توان آن را موثق الدوله، مؤیق الدوله و مویق الدوله خواند که چنانچه موثق الدوله درست باشد دو نقطه زیر آن برای چیست؟

9- با تمام جست وجویی که در میان کتاب های معتبر عصر قاجار به عمل آمد به چنین نامی- حتی موثق الدوله- برنخوردیم. در اوائل عصر ناصری کسی که لقب موثق‏الدوله داشته باشد حاکم قم نبوده و شاهزاده معزول موثق الدوله وجود خارجی ندارد.  بعد از میرزا فضل الله، (برادر میرزا آقاخان نوری صدراعظم) که حاکم قم بود، عباس‌میرزا ملک ‌آرا برادر کوچکتر ناصرالدین شاه، حاکم قم بود.

10- امیر همواره همسرش و خواهر ناصرالدین شاه را ملک زاده خانم خطاب می کرد و در مراسلات از او نام می برد و هیچ گاه در هیچ یک از مراسلات او به شاه حتی هنگام گله از عزت الدوله او را «همشیره همایونی» خطاب نمی کرد.

11- امیر همواره نامه هایش را با رقم مهر «میرزامحمدتقی خان»، «محمد تقی بن محمد قربان»، «المتوکل علی الله محمدتقی»، «عبده الراجی محمدتقی» و «لا اله الا الله الملک الحق المبین محمدتقی» ممهور می ساخت و دیده نشده که در مراسلاتی که از او باقی مانده، «تقی» مهر و امضا کند.

اما جعل این اسناد به چه منظور است؟
نویسنده مقاله معتقد است: پاسخ این سوال می تواند دلایل گوناگون داشته باشد. درباره سند مورد اشاره شاید جاعل قصد آن داشته تا چهره دیگری از امیر ارائه داده و اصلاً هم در ظاهر امر سوءنیت نداشته باشد و از سر شیفتگی دست به چنین کاری زده باشد، اما همواره اینچنین نیست و گاهی برای انحراف تاریخ، منظور حلیت یک چهره سیاسی و مخدوش کردن چهره مقابل آن باشد.

منبع: صفحه "ستاد مبارزه با چرندیات" و " ویکی پدیا "