گروه برق 69 دانشگاه بیرجند

محلی برای ارتباط با دوستان گروه برق 69 بیرجند

حتی اگر نخوانی ....
ساعت ٧:٥٧ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢٢ دی ۱۳٩٠   کلمات کلیدی:

حتی اگر نخوانی باز هم برایت خواهم نوشت. برای تو و همه آن‌هایی که نیامده‌اند. همیشه وقتی می خواهم برایت بنویسم20 سال جوان‌تر می شوم و البته 20 سال بی تجربه‌تر. همان لباس‌های 20 سال پیش‌ام را می‌پوشم و در خیال را باز می کنم تا در تمام کوچه‌های 20 سالگی‌ام با همان سرگشتگی و بلاتکلیفی روزهای پس از امتحان


به سیاحت کاج‌های بلند خیابانی ـ که حالا به بهانه توسعه، تبر و تیشه و اره نجار سال‌هاست آنها را با خود برده است ـ هوایی تازه کنم، در ظهرهای گرم بیرجند که زیر آفتاب‌ سوزانش کف‌پوش سیاه خیابان، چون موم نرمی زیر گام‌های رهگذران موج برمی داشت، یا غروب زمستانی که سوز سرمای خشک کویر با فرکانسی باور نکردنی دندان‌ها را با هم آشنا می‌کرد.

فصل امتحانات که می‌شد، برای من همه چیز تعطیل بود، بجز روزنامه سلام که آن‌هم بعدا تعطیل شد! ساعت شش شروع می کردم، ظهر پست‌چی روزنامه می‌آورد، ساعت یک تا دو روزنامه می‌خواندم، دو نهار و خواب تا چهار بعد از ظهر و بعد دوباره کتاب و تمرین تا هشت شب، بعد شام، بعد تا دو، بعد خواب، بعد تکرار دیروز. تازه بعد از یک ماه آدم مرتب و منظمی شده بودم و بعد از امتحانات کلافگی عجیبی برای بر هم زدن نظمی که خود ساخته بودم. هیچ‌کدام از درس‌ها را نتوانستم تا آخر بخوانم، همیشه یکی دو فصل می‌ماند تا اگر توفیق اجباری به کمک نمره زیر ده حاصل می‌شد، ترم بعد دوباره آنها را مرور کنم و اگر نمره قبولی روی برگه نقش می بست، آن دو فصل همچنان مانده بود برای روزی که سر کلاس در اوج بی تجربگی جلو دانش آموزان سرخ  سفید شوم.
هنوز هم بعضی از شب‌ها خواب امتحان می‌بینم، جالب است نه؟ شاید برای تو هم اتفاق می‌افتد. اما گهگاهی خواب می‌بینم زمان امتحان فرا رسیده است، در کلاس شرکت نکرده‌ام، جزوه ندارم و هیچ فصلی از کتاب را نخوانده‌ام و تازه از زمان امتحان هم بی‌خبر بوده‌ام... و صبح وقتی می‌بینم آن‌ها هم خوابی بیش نبوده‌اند، دستم را در موهایم فرو می‌برم که البته دیگر به پر پشتی آن‌روزها نیستند و نفس عمیقی و افسوس و آهی...
کاش همه چیز مانند کلاس و درس بود؛ می خواندی و قبول می‌شدی. خودت بودی و خودت. اگر خطا کرده بودی تاوانش را خودت باید می پرداختی و اگر تلاش کرده بودی باز خودت بهره مند می‌شدی. اما حالا 60 درصد وقت روزانه‌ات را صرف برطرف کردن اشتباهاتی می‌کنی که در بوجود آوردنش نقشی نداشته‌ای....
رضا یزدانی